Nagpulong ang mga kinatawan mula sa Greenland, Iceland, at Faroe Islands noong Agosto 26–27 para sa West Nordic Health Ministers’ Meeting sa Reykjavik. Nakatuon ang pulong sa kung paano mapapabuti ng tatlong bansa ang kanilang kooperasyon sa ilang hamon sa kalusugan na partikular na nakakaapekto sa maliliit at malawakang nakakalat na mga komunidad.
Kasama sa adyenda ang mga paksang gaya ng organisasyon ng sistema ng pangangalagang pangkalusugan, digitalisasyon, rehabilitasyon, psikiatria, pagre-recruit at pagsasanay ng mga tauhang pangkalusugan, kalusugang pangkaisipan ng mga bata at kabataan, at pag-iwas.
Nakikita ni Naalakkersuisoq para sa Kalusugan at mga Taong may Kapansanan, Anna Wangenheim, ang malaking potensyal sa mas masusing at mas praktikal na oryentadong kooperasyon ng Kanlurang Nordiko: “May iba’t ibang sistema kami
ng pangangalaga sa kalusugan at iba’t ibang lipunan, ngunit marami sa aming mga hamon ay magkatulad. Kaya’t ang aming kooperasyon ay dapat higit pa sa simpleng pagpapalitan ng mga karanasan. Kailangan nating mas pagbutihin ang pagsasalin ng kaalaman ng bawat isa sa mga solusyong tunay na maaaring ipatupad sa ating mga sariling bansa. Ito ay naaangkop, bukod sa iba pa, sa pagre-recruit, digitalisasyon, psychiatry, at pag-iwas.“
Isang partikular na pokus sa pagbisita ay ang pag-iwas sa alak. Ipinapatupad ng Greenland ang isang multi-taong, ebidensya-based na patakaran sa alak, at ginamit ng Naalakkersuisoq ang pagbisita sa Iceland upang partikular na mangalap ng mga pananaw kung paano isinasagawa sa ibang mga lipunang Kanlurang Nordiko ang mga rekomendasyon at kaalamang ebidensya-based sa larangan ng alak.
Sa Iceland, nakipagpulong si Anna Wangenheim, bukod sa iba pa, sa NGO na FRÆ, sa Pambansang Tanggapan ng Medisina, at sa Ministro ng Pananalapi ng Iceland. Nagbigay ang mga talakayan ng iba’t ibang pananaw sa pag-iwas—mula sa mga inisyatiba sa pampublikong kalusugan at sa papel ng lipunang sibil hanggang sa mga hakbang na pang-ekonomiya at pang-istruktura na maaaring sumuporta sa pangmatagalang patakaran sa alak.
Para sa Naalakkersuisoq, napakahalaga na ang ebidensya ay hindi lamang magbunga ng mga rekomendasyon sa papel, kundi maisalin sa mga inisyatiba na epektibo sa konteksto ng Greenland. “Alam na namin
nang husto kung aling mga hakbang ang may dokumentadong epekto sa larangan ng alak. Ang susunod—at mas mahirap—na tanong ay kung paano natin isasalin ang kaalamang iyon sa isang magkakaugnay na patakaran na gumagana sa ating lipunan. Kaya naman nakatuon ako sa pagtitipon ng napaka-tiyak na pananaw kung paano ipinatutupad ng Iceland—at pati na rin ng Faroe Islands—ang parehong mga rekomendasyong batay sa ebidensya habang inaangkop ang mga ito sa kanilang sariling kalagayan.”
Binigyang-diin din niya na ang pangmatagalang patakaran sa alak ay hindi lamang usapin ng sistemang pangkalusugan: “Ang alak
ay nakakaapekto sa higit pa kaysa sa ating mga estadistika ng sakit. Nakakaapekto ito sa mga bata at pamilya, sa mga kondisyong panlipunan, sa edukasyon, sa pamilihan ng paggawa, at sa ating pangkalahatang pampublikong kalusugan. Kaya naman, ang pag-iwas ay nangangailangan din na magtrabaho tayo sa iba’t ibang sektor at maglakas-loob na tingnan ang buong kadena—mula sa maagang pag-iwas at paggamot hanggang sa pagkakaroon, regulasyon, at mga balangkas ng patakaran na ating nililikha para sa alak.”
Ipinakita ng mga pagbisita sa Iceland, bukod sa iba pa, kung paano maaaring maisama ang pag-iwas sa iba’t ibang ahensya ng gobyerno, lipunang sibil, at larangan ng patakaran. Ang mga pananaw na ito ay magsisilbing gabay sa patuloy na pagsisikap ng Greenland na isalin ang kanilang multi-taong, ebidensya-based na patakaran sa alkohol sa mga konkretong inisyatiba.
Sa pagpupulong ng mga ministro ng kalusugan, nakatuon din ang pansin sa mga pagkakataon na palawakin ang kooperasyon ng Kanlurang Nordiko sa mga larangan kung saan ang maliliit na sistema ng pangangalaga sa kalusugan ay nahaharap sa mga partikular na magkakaparehong hamon. Kasama rito ang pag-access sa espesyal na kadalubhasaan, pagre-recruit at pagpapanatili, mga solusyong pangkalusugang digital, at sikyatriya.
Bumisita rin ang mga kalahok sa Landspítali, ang unibersidad na ospital ng Iceland, kung saan ang istrukturang organisasyonal, mga landas ng pangangalaga sa pasyente, at pagpapanatili ng mga tauhang pangkalusugan ay ilan sa mga tinalakay.
Sa pulong, binigyang-diin ni Alma Möller, Ministro ng Kalusugan ng Iceland, ang kahalagahan ng pamumuhunan sa pampublikong kalusugan at pag-iwas bilang paunang kinakailangan para sa isang napapanatiling sistema ng pangangalagang pangkalusugan, habang binibigyang-diin din ang pinagsasaluhang responsibilidad ng mga awtoridad, lipunang sibil, at mga mamamayan.
Para kay Anna Wangenheim, ang ugnayan sa pagitan ng ebidensya, mga kasangkapang pangpatakaran, at praktikal na pagpapatupad ay isang pangunahing aral mula sa pagbisita: “Hindi natin
kailangang kopyahin ang mga modelo ng isa’t isa. Ngunit dapat tayong maging mausisa kung ano ang gumagana, bakit ito gumagana, at kung ano ang maaaring iangkop sa ating sariling kalagayan. Kung sistematikong ibabahagi ng Greenland, Iceland, at ng Faroe Islands ang ating mga positibong karanasan at kung ano ang hindi gumana, makakagawa tayo ng mas mabubuting desisyon. Iyan ang uri ng kooperasyong West Nordic na nais kong palakasin.“
