นอกเมืองนูค มีเพียง 7 คนจากทั้งหมด 33 คนที่เป็นพนักงานประจำ ส่วนที่เหลือเป็นพนักงานชั่วคราว ตามข้อมูลใหม่ในรายงานประจำปีของคณะกรรมการสุขภาพ
นอกเมืองนูค ผู้ป่วยได้รับการรักษาเป็นหลักจากแพทย์ที่ได้รับการมอบหมายให้ปฏิบัติงานชั่วคราว สิ่งนี้ปรากฏชัดเจนในรายงานประจำปี 2026 ของสภาสุขภาพ ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลที่คัดลอกจากกรมทรัพยากรมนุษย์ส่วนกลางของระบบสุขภาพ
รายงานนี้จัดทำขึ้นเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2026 โดยระบุว่า มีแพทย์ 33 คนทำงานในภูมิภาคนอกเมืองนูค และมีเพียง 7 คนเท่านั้นที่เป็นพนักงานประจำ ส่วนที่เหลืออีก 26 คนเป็นพนักงานชั่วคราว
สถานการณ์แตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค ในคูจาตา มีแพทย์สี่คน ซึ่งทั้งหมดเป็นแพทย์ชั่วคราว ในอาวานนา มีแพทย์หนึ่งคนในสิบคนที่ได้รับการจ้างงานแบบถาวร ส่วนในดิสโก มีแพทย์หนึ่งคนในเก้าคนที่ได้รับการจ้างงานแบบถาวร สถานการณ์ที่ดีที่สุดอยู่ที่เกกกา ซึ่งมีแพทย์สี่คนในแปดคนที่ได้รับการจ้างงานแบบถาวร
ในนูค สถานการณ์แตกต่างออกไป ที่นี่ มีแพทย์ 68 คน จากทั้งหมด 90 คน เป็นพนักงานประจำ ส่วนทั่วประเทศ มีแพทย์ 60 เปอร์เซ็นต์ เป็นพนักงานประจำ แต่ตัวเลขนี้ส่วนใหญ่มาจากการนับในเมืองหลวง
ครึ่งหนึ่งไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่มีใบอนุญาต
คณะกรรมการสุขภาพยังได้ตรวจสอบแพทย์ทั้งหมดในทะเบียนใบอนุญาต และลบชื่อพนักงานประจำที่กำลังลาออกออกจากระบบ ผลแสดงว่าเกือบครึ่งหนึ่งของแพทย์ที่ทำงานจริงในสัปดาห์ที่ 29 เป็นแพทย์ฝึกหัดที่ยังไม่มีใบอนุญาตผู้เชี่ยวชาญ
สภาเองได้ชี้ให้เห็นว่าจำนวนผู้มาพักผ่อนในช่วงฤดูร้อนกำลังได้รับผลกระทบ รายงานสองฉบับก่อนหน้านี้จากช่วงฤดูหนาวแสดงให้เห็นการกระจายตัวที่แตกต่างไปบ้าง อย่างไรก็ตาม ตัวเลขดังกล่าวรวมถึงเฉพาะพนักงานที่อยู่ภายใต้ข้อตกลงการเจรจาต่อรองร่วมในกรีนแลนด์เท่านั้น ดังนั้นแพทย์จากบริษัทจัดหาบุคลากรจึงไม่ถูกรวมอยู่ด้วย
การพักอยู่เป็นเวลาสองเดือนครึ่ง
รายงานนี้ยังแสดงถึงระยะเวลาของตำแหน่งงานชั่วคราวด้วย ในช่วงปี 2021–2025 การแต่งตั้งชั่วคราวสำหรับนักเชี่ยวชาญและแพทย์อาวุโสมีระยะเวลาเฉลี่ย 2.5 เดือน อย่างไรก็ตาม มีหลายคนที่กลับมาทำงานใหม่ โดยในช่วงเวลาดังกล่าว มีจำนวนการกลับมาทำงานใหม่เฉลี่ย 2.1 ครั้งต่อคน
“ระบบการดูแลสุขภาพของกรีนแลนด์จะไม่มีความมั่นคง ตราบใดที่ส่วนใหญของพนักงานยังประกอบด้วยพนักงานชั่วคราวที่รับมาจากต่างประเทศ” ตามคำกล่าวของคณะกรรมการสุขภาพ
ในขณะเดียวกัน สภายังเน้นย้ำว่าพนักงานประจำมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อความสามารถของพนักงานชั่วคราวในการปฏิบัติหน้าที่ ตามคำกล่าวของสภา การมีส่วนร่วมของพนักงานประจำมักถูกมองข้ามในการหารือเกี่ยวกับการรับสมัครงาน
