Ang Greenland ay nahaharap sa malalaking oportunidad. Mayroon kaming makabuluhang likas na yaman, isang matatag
na industriya ng pangingisda, at lumalaking potensyal sa turismo, enerhiya, yamang-tubig, at mga bagong industriya.
Ngunit kung nais nating palakasin ang ating ekonomiya at maglatag ng pundasyon para sa mas mataas na pagsasarili, dapat tayong
magtuon sa kung ano ang sa huli ang lumilikha ng kasaganaan sa anumang lipunan: ang mga tao at ang paglikha ng halaga.
Madalas na napakadalas, ang debate sa ekonomiya ay nababawasan sa mga tanong tungkol sa mga yaman at kita. Ngunit
ang mga yaman ay walang halaga sa kanilang sarili. Ang halaga ay nalilikha lamang kapag ginagawang
trabaho, produksyon, inobasyon, at pagpapaunlad ng negosyo ng mga tao ang mga oportunidad.
Kaya ang pinakamahalagang yaman ng Greenland ay hindi ang isda sa dagat, ang mga mineral sa ilalim ng lupa, o ang
mga oportunidad na matatagpuan sa ating likas na kapaligiran. Ang pinakamahalagang yaman natin ay ang ating mga tao.
Sila ang mga mangingisda na lumilikha ng halaga mula sa mga yaman ng dagat.
Ang mga bihasang manggagawa ang nagtatayo at nagpapaunlad ng ating lipunan.
Ang mga guro at edukador ang humuhubog sa mga henerasyon ng hinaharap.
Ang mga may-ari ng negosyo ang namumuhunan, lumilikha ng trabaho, at nagpapasulong ng kaunlaran.
Kung nais natin ng mas matatag na Greenland, kailangan nating lumikha ng mas mabuting kondisyon para sa trabaho, edukasyon,
pagnenegosyo, at pag-unlad ng negosyo.
Kasabay nito, dapat nating kilalanin na malaking bahagi ng halagang nadaragdag mula sa ating sariling mga yaman ay
patuloy na nalilikha sa labas ng Greenland. Ang isda at iba pang hilaw na materyales ay madalas na nae-export nang hindi dumadaan sa pagproseso na
lumilikha ng trabaho at nagbubunga ng karagdagang kita. Ibig sabihin, malaking bahagi ng paglikha
ng halaga ay nagaganap sa ibang mga bansa.
Ito ay isang uso na kailangan nating baguhin.
Dapat tayong magtrabaho nang may layunin upang matiyak na mas malaking bahagi ng pagpoproseso at produksyon ay magaganap sa Greenland. Ito
ay hindi lamang naaangkop sa industriya ng pangingisda, kundi pati na rin sa mga sektor tulad ng turismo, berdeng enerhiya,
yamang-tubig, at mga industriyang malikhain.
Bukod dito, kailangan nating magkaroon ng tapang na tukuyin at alisin ang mga hadlang na humahadlang sa paglago at
pamumuhunan. Ang ilan sa pinakamalalaking hamon sa pag-unlad ng negosyo ay hindi nasa labas
ng Greenland, kundi nasa mga balangkas at istrukturang tayo mismo ang nagtatag sa pamamagitan ng batas at
administrasyon.
Ang mas matatag na sektor ng negosyo ay hindi nalilikha sa pamamagitan lamang ng mga programang pangsuporta. Nalilikha ito sa pamamagitan ng matatag at
kaakit-akit na mga kondisyon sa balangkas na nagpapahintulot na mamuhunan, paunlarin ang mga negosyo, at lumikha
ng mga trabaho.
Ang debate tungkol sa hinaharap ng Greenland ay tungkol din sa sariling pagpapasya. Ngunit ang pang-ekonomiya at pampulitikang
pagsasarili ay hindi basta-basta maipapahayag sa pamamagitan ng kautusan; kailangang ito’y paunlarin.
Ang isang mas sapat sa sarili na Greenland ay nangangailangan na mas maraming tao ang pumasok sa lakas-paggawa, na mas maraming tao ang magsimula
ng negosyo, at na mas maraming tao ang mag-ambag sa kabuuang paglikha ng halaga ng ekonomiya. Kaya’t napakahalaga na
magsagawa tayo ng mga patakarang sumusuporta sa inisyatiba, pananagutan, at aktibidad sa negosyo.
May potensyal ang Greenland.
Ngunit hindi awtomatikong humahantong sa pag-unlad ang mga oportunidad.
Nangyayari ang pag-unlad kapag ginagawang aksyon, trabaho, at paglago ang mga oportunidad.
Ang landas tungo sa mas mataas na pagiging sapat sa sarili ay hindi nakasalalay lamang sa ating mga yaman.
